Tragic Downfall

Bwiset sa lahat ng kanta jan pa naLSS

Naranasan mo na ba yung may gusto sayo ang isang tao pero di mo naman siya gusto. Yun bang dahil  sa truth or dare eh may nangyare sa inyo. At dahil dun eh naging sweet na kayo sa isa’t isa pero para sayo wala lang. Nasanay na kayong sweet; yung tipong laging magkasama. After dismissal siya ang una mong pupuntahan; siya yung lagi mong katxt, mapaumaga man o mapagabi. Dumating na sa point na pinakilala ka na niya sa family niya pero HINDI kayo. Di mo alam kung pano naging ganito ang inyong sitwasyon. Ayaw mo siyang masaktan kaya hinayaan mo nalang. Nakikiride ka nalang sa mga ginagawa niya kahit alam mong mali. Ngayon ang daming nagtatanong sayo kung kayo nga ba. Laging “hindi” ang sagot mo dahil iyon naman ang totoo. Hindi mo makausap ang ibang tao dahil alam mong magseselos siya o di kaya’y masasaktan. Ang complicated nang mga ganitong sitwasyon. Pero choice mo rin kung bakit naging ganito.

redpepperblogs:

TANGENT lines who had one chance to meet and then parted forever

PARALLEL lines who were never meant to meet

and ASYMPTOTES who can get closer and closer but will never be together.

In the first place hindi alam ng mga kablock mo kung bakit ko ginawa yun. Oh kaya sa mga kablock niya jan, wala kaung alam. Kung sa tingin niyo masama yung ginawa ko eh alamin niyo muna kasi kung bakit ko ginawa yun. Siguro kung alam niyo yung rason eh sila yung magmumukhang masama. Palibhasa kasi “kablock niyo nga sila” what do you expect right? xD

Ang daming nagtatanong sa kin kung bat kami nagbreak. Bakit nga ba? Oh sige na ito na magsheshare na ako. “Nagbreak kami kasi hindi niya kayang maging proud sa kin.” Naiintindihan ko naman yun. Oo, sino nga naman magiging proud sa taong kagaya ko dba? Pero ok naman sa kin, it’s no big deal. Sa mga taong nagtanong, sorry kung hindi ko sinabi. Ayoko lang kasing mapasama siya pero ngayon ok na na magshare ako. Wala na akong pake. Lagi kaming nagkakasakitan? Well, I don’t really know kung “kami” nga talaga ang tamang pronoun para dun. Nasasaktan ko siya but not the way na sinasadya, not the way na alam kong masasaktan siya. Kasi kung alam ko naman na masasaktan siya eh hinding hindi ko talaga gagawin yung bagay na yun. Pilit kong iniisip kung nasaktan ko ba siya. Pero kung titignan natin, yung mga pain na naibigay ko eh hindi talaga ako ang may gawa. At sa relationship namin ngayon, hindi ko masasabing friends kami. Hindi naman ako bitter pero ang tingin ko lang kasi sa kanya is somebody that I used to know. Hindi kaibigan pero kakilala. Oooops hindi ako bitter. Actually wala nga akong sama ng loob sa kanya eh. Nagpapasalamat pa ako. Kasi after kong malaman yung sinabi sa kin ng friend ko kanina eh buti nalang pala. Buti nalang at naging ganito. Buti nalang at hindi naging huli. Ok naman ako ngayon, siya? Sana maging ok din. Too much drama ba? Dibale minsan lang maging ganito :)

Minsan talaga kahit ang sakit sakit na, kahit di mo na kaya, kahit sumasakit na lalamunan mo kakapigil ng pagpatak ng luha kailangan mong kayanin. Kailangan mong magpakatagtag. Bakit? Kasi nasasaktan yung taong mahal mo dahil nagkakaganyan ka. Oo, siya yung rason ng bawat sakit pero mas pipiliin ko pang maging ok wag lang siya makitang depressed. Wag lang siya mapasama. Mas pipiliin ko pang ako yung makadanas nun kesa siya. Tanga na kung tanga pero ayoko lang nakikita na nagkakaganon yung taong napakaimportante sa kin. Mas pipiliin ko nalang maging ok