TANGENT lines who had one chance to meet and then parted forever
PARALLEL lines who were never meant to meet
and ASYMPTOTES who can get closer and closer but will never be together.
(via uncolorfulrainbow)
In the first place hindi alam ng mga kablock mo kung bakit ko ginawa yun. Oh kaya sa mga kablock niya jan, wala kaung alam. Kung sa tingin niyo masama yung ginawa ko eh alamin niyo muna kasi kung bakit ko ginawa yun. Siguro kung alam niyo yung rason eh sila yung magmumukhang masama. Palibhasa kasi “kablock niyo nga sila” what do you expect right? xD
Ang daming nagtatanong sa kin kung bat kami nagbreak. Bakit nga ba? Oh sige na ito na magsheshare na ako. “Nagbreak kami kasi hindi niya kayang maging proud sa kin.” Naiintindihan ko naman yun. Oo, sino nga naman magiging proud sa taong kagaya ko dba? Pero ok naman sa kin, it’s no big deal. Sa mga taong nagtanong, sorry kung hindi ko sinabi. Ayoko lang kasing mapasama siya pero ngayon ok na na magshare ako. Wala na akong pake. Lagi kaming nagkakasakitan? Well, I don’t really know kung “kami” nga talaga ang tamang pronoun para dun. Nasasaktan ko siya but not the way na sinasadya, not the way na alam kong masasaktan siya. Kasi kung alam ko naman na masasaktan siya eh hinding hindi ko talaga gagawin yung bagay na yun. Pilit kong iniisip kung nasaktan ko ba siya. Pero kung titignan natin, yung mga pain na naibigay ko eh hindi talaga ako ang may gawa. At sa relationship namin ngayon, hindi ko masasabing friends kami. Hindi naman ako bitter pero ang tingin ko lang kasi sa kanya is somebody that I used to know. Hindi kaibigan pero kakilala. Oooops hindi ako bitter. Actually wala nga akong sama ng loob sa kanya eh. Nagpapasalamat pa ako. Kasi after kong malaman yung sinabi sa kin ng friend ko kanina eh buti nalang pala. Buti nalang at naging ganito. Buti nalang at hindi naging huli. Ok naman ako ngayon, siya? Sana maging ok din. Too much drama ba? Dibale minsan lang maging ganito :)
Minsan talaga kahit ang sakit sakit na, kahit di mo na kaya, kahit sumasakit na lalamunan mo kakapigil ng pagpatak ng luha kailangan mong kayanin. Kailangan mong magpakatagtag. Bakit? Kasi nasasaktan yung taong mahal mo dahil nagkakaganyan ka. Oo, siya yung rason ng bawat sakit pero mas pipiliin ko pang maging ok wag lang siya makitang depressed. Wag lang siya mapasama. Mas pipiliin ko pang ako yung makadanas nun kesa siya. Tanga na kung tanga pero ayoko lang nakikita na nagkakaganon yung taong napakaimportante sa kin. Mas pipiliin ko nalang maging ok
It’s ok :) Cheer up ^_^
